مدیر مدرسه از داستان‌های بلند مشهور ادبیات داستانی معاصر ایران است که نخستین بار در سال‌های آخر دهۀ سی شمسی (1337) در ایران چاپ شد و پس از آن نیز بارها چاپ شده و می‌شود. شخصیت اول داستان (راوی) که در واقع خود جلال آل‌احمد است با تمام ویژگی‌های فکری و اخلاقی‌اش، پس از آن‌که ده سال دبیر دبیرستان بوده، تصمیم می‌گیرد برای رهایی از سر و کله زدن با دانش‌آموزان و نیز یافتن فرصتی برای نوشتن، مدیر مدرسه شود. ماجراهایی که از ورود به مدرسه تا هنگام استعفاء بر او می‌گذرد، در نوزده بخش، از زبان تند و تیز و فشردۀ راوی نقل می‌شود. این داستان ضمن تصویر کردن شخصیت‌های گوناگون جامعه، وضع فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ایران را در سال‌های پس از کودتای 28 مرداد 1332، نشان می‌دهد.