محمد علی سپانلو شاعر معاصرهجده شعر برگزیده خود را میخواند: لیلی، ترانه کاشمر، به رودکی، آواز دوزنده، نام تمام مردگان یحیاست، تهران جوان (بخشی از منظومه خانم زمان )، تبعید در وطن، گاو سبز، ترانه بلوار میرداماد، زمستان برای عشق، خیابان مقتول، تابستان حسرتی او، مگس، سهم قیصر، در سرزمین نیاکانی، خیالات، آه بیایان و مزاحم. به پیشنهاد شاعر برای موسیقی زمینه و فاصله میان شعرها از سمفونی شماره 4 برامس استفاده شده است.